Prof. Jerzy Choróbski

Dzięki prof. Choróbskiemu, szkolonemu przez ponad 5 lat w Kanadzie, USA i Europie polska chirurgia mózgu, tworząca się od okresu międzywojennego po czasy współczesne, nie miała żadnych słabości czy niedoskonałości. Ze szkoły prof. Choróbskiego wyszli wszyscy kierownicy pierwotnych klinik i oddziałów neurochirurgii w Polsce. To on jest i na zawsze pozostanie pionierem i twórcą polskiej chirurgii mózgu.

Na poniższym zdjęciu z 1932 roku 30-letni Jerzy Choróbski (siedzący drugi od lewej) wśród plejady najsławniejszych neurochirurgów swiata. Harvey Cushing (siedzi w drugim rzędzie pierwszy od prawej), a pod nim Wilder Penfield, współtwórcy neurochirurgii światowej.

Niezłomny syn Polski

Choróbski walczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku, powstaniu śląskim 1921 roku, kampanii wrześniowej 1939 roku (za co otrzymał Krzyż Virtuti Militari), ruchu oporu w latach 1939-1944 (w tym rok z Janem Karskim prowadził nasłuch i redagowanie pisma Biuletyn Sztabowy) i powstaniu warszawskim 1944 roku (w szpitalu powstańczym na Chmielnej). We wczesnych latach powojennych był inwigilowany przez służbę bezpieczeństwa, co niemalże się nie skończyło jego ucieczką na Zachód (o czym bezpieka nie zdawała sobie sprawy). Odtajnione materiały z teczki Choróbskiego w IPN dostarczyły wglądu w nowe wątki w życiorysie i ingerencji UB w jego przymusowej dymisji.

Na poniższym zdjęciu z 1942 roku w pierwszym rzędzie od lewej: Kunicki, Choróbski, Krzysztowska-Dukielska, Świniarski, a w drugim rzędzie od lewej: Stępień, Łodyńska, NN i Rudnik.